Ekim olmuş ben yolculuklara yeniden başlamışım. Bu yıl yaz sezonunda güneydeymişim. Bir müddet kendime ayırmışım. Issız dağlarda yada herhangi bir yakın köy yerinde kamp kumuşum yine 2 ay boyunca. Geldiğimde yapmışım bunu. Kendimi derinden dinlemek için. Kıpırdamamak için. Yiyeceğim içeceğim yine gelmiş bir yerlerden. Yine köyün yaşlı amcalarıyla sohbetler etmişim. Toprağı koklamışım yağmur yağınca.
Denize yakın bir yere gitmişim. Dilediğimce yüzmüş sonra kumsala çıkmışım. Dolunayda defalarca denize girmişim. Daha sonra kamplara gitmişim. Daha önceden de gittiğim beni tanıyan insanların yanına. Geçen senelerde birilerine aşık olmuşum yine. Efkarlanmışım bir süre. Sonra efkarımında farkında varıp tadını çıkarmışım.. Yemekler yapmışım , sohbetler etmişim , insanlardan etkilenmiş , bazı insanları etkilemişim...
Ekim olmuş ve ben bu yılı yine dünyayının başka bir yerinde geçiriyormuşum. Daha çok yağmur yağıyormuş gittiğim yerlerde. Kah filipinlerde bembeyaz kumsalda , kah çinde bir pirinç tarlasında olmuşum.
Ekim olmuş ve ben önümüzdeki 6 ay boyunca doğuda olacakmışım. Başlarda plan yaparmışım ancak çoğunlukla tutmadığı için kendimi yola bırakmayı öğrenmişim. Benim yaptığım sadece akışına bırakmakmış.
Yola çıkmak için zamanında çok çok uğraşmışım. 20 li yaşların sonunda kendimden artık iyice bıkmış tükenmişim. Kendimi yollara vuracak cesareti bir türlü elde edemiyor , çeşitli şeylere takılıp kalıyormuşum. Ne zaman ki zihnimi biraz kontrol etmeyi öğrenmişim işte o zaman değişmeye başlamış herşey. Kendimi daha özgürleştirebilmişim. önceden çok zor gelen herşey birden çözülüvermiş. rahatlamışım. toprakla , yolla , güneşle bir olmuşum..
Yıllar geçtikçe daha daha çok içime bakmışım. sessiz olmuşum. görümüşüm ki esas mutluluk dışarda değil orada. daha kıpırtısız , Daha sakin. Daha kendiyle barışık , daha içe dönük , daha hayat sevinciyle yaşayan , daha hayatı bilen ve gören. Daha gezgin , daha az kaygılı , daha şimdiye yönelik , daha hayatın dolaşımına karışmış olmuşum...
Gittiğim yerlerde çok kitap okumuş , oraları anlamaya çalışmışım. Bilip bilmedik insanlarla tanışıp konuşmuşum. Hepsinin hikayelerini dinlemişim. Kendi hikayemi çıkarmışım aralarından. Ne alacak ne verecek kaygısıyla sadece selam verip geçmişim , gülümseyerek. Kah yolda kalan bir arabaya yardım etmişim , kah koyunlarla beraber yolculuklar yapmışım. Hiçbir gidişata karışmamışım. Karışmamayı öğrenmişim. Zaten hayat beni hep bir yerlere götürmüş. İçim dışım birmiş. Gittiğim ya da gitmediğim her yerden her zaman mutlu olmuşum.
Harita benim için bir başlangıç olmuş ama zamanla kendi haritamı kendim çizmişim. Artık ona bağlı kalmıyor , neresi beni çağırıyorsa oraya gidiyormuşum. İçimde bozulamaz bir sükünet , ölümün ötesini bile hissettiren sessizlik varmış. Artık eskisi gibi her nefeste sularım bulanıklaşmıyor sonsuz bir berraklık içinde başkalarının sularını dinginleştiriyormuş. Yaz – kış , doğu – batı , kadın – erkek , yaşam – ölüm dengeleri o kadar güzel kurulmuş ki içimde bunun üzerine katacak başka hiçbir değer bulamamışım..
Yolculuklar bana herşeyi göstermiş. İyi ki ekim olmuş. İyi ki tekrar yolculuklar başlamış.
.jpg)
0 yorum: